اکستنشن مژه یکی از روش‌های پرطرفدار زیبایی برای بلندتر و پرپشت‌تر نشان دادن مژه‌هاست، اما استفاده مداوم از آن ممکن است سلامت چشم و پلک را تحت تأثیر قرار دهد. یک پژوهش جدید، استفاده منظم از اکستنشن مژه را با افزایش مایت‌های دمودکس، اختلال در عملکرد غدد پلک و نشانه‌های تحریک و خشکی چشم مرتبط دانسته است.
این یافته‌ها به معنای خطر قطعی برای همه استفاده‌کنندگان نیست، اما نشان می‌دهد که رعایت بهداشت مژه‌ها و توجه به علائم غیرعادی چشم اهمیت زیادی دارد.
۱. افزایش مایت‌های دمودکس و التهاب پلک
دمودکس نام گروهی از مایت‌های میکروسکوپی است که می‌توانند به‌طور طبیعی روی پوست و اطراف فولیکول‌های مو زندگی کنند. وجود تعداد کمی از این موجودات لزوماً نشانه بیماری نیست؛ اما افزایش بیش از حد آن‌ها ممکن است با التهاب لبه پلک، خارش، قرمزی و ناراحتی چشم همراه شود.
بر اساس گزارش همشهری آنلاین، پژوهشگران در بررسی استفاده‌کنندگان منظم اکستنشن مژه، افزایش مایت‌های دمودکس را مشاهده کردند. یکی از توضیح‌های احتمالی این است که اکستنشن و مواد آرایشی اطراف آن، تمیز کردن کامل ریشه مژه‌ها و لبه پلک را دشوارتر می‌کنند.
تجمع چربی و باقی‌مانده مواد آرایشی ممکن است شرایط مناسبی برای افزایش این مایت‌ها فراهم کند. با این حال، برای تعیین دقیق نقش اکستنشن در این فرایند، به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.
۲. خشکی چشم به دلیل اختلال در غدد پلک
یکی دیگر از نگرانی‌های مطرح‌شده در این پژوهش، اختلال در عملکرد غدد میبومین است. این غدد در لبه پلک قرار دارند و ماده‌ای چرب تولید می‌کنند که به پایداری لایه اشکی کمک می‌کند و مانع تبخیر سریع اشک می‌شود.
اگر عملکرد این غدد مختل شود، لایه اشکی ممکن است پایداری کمتری داشته باشد و فرد علائمی مانند خشکی، سوزش یا احساس وجود جسم خارجی در چشم را تجربه کند.
در استفاده‌کنندگان اکستنشن مژه، نشانه‌هایی از تحریک سطح چشم و بی‌ثباتی لایه اشکی نیز گزارش شده است. البته خشکی چشم می‌تواند علت‌های متعددی داشته باشد و نمی‌توان در همه موارد آن را مستقیماً به اکستنشن نسبت داد.
۳. تحریک، حساسیت و احتمال عفونت چشم
چسب‌های مورد استفاده برای اکستنشن مژه و تماس ناخواسته مواد شیمیایی با چشم ممکن است باعث واکنش حساسیتی یا التهاب شوند. همچنین، رعایت نکردن اصول بهداشتی هنگام نصب و نگهداری اکستنشن می‌تواند خطر عفونت را افزایش دهد.
بر اساس توصیه‌های آکادمی چشم‌پزشکی آمریکا، از جمله خطرات اکستنشن مژه می‌توان به واکنش آلرژیک به چسب، عفونت پلک یا سطح چشم و آسیب یا ریزش مژه‌های طبیعی اشاره کرد.
خارش، قرمزی، تورم پلک، سوزش و اشک‌ریزش از نشانه‌هایی هستند که باید جدی گرفته شوند. اگر درد چشم، تغییر دید، ترشح قابل توجه یا قرمزی شدید ایجاد شد، مراجعه سریع به چشم‌پزشک ضروری است.
آیا باید اکستنشن مژه را کنار گذاشت؟
خیر؛ یافته‌های موجود به این معنا نیست که تمام افرادی که اکستنشن مژه انجام می‌دهند، حتماً دچار مشکل چشمی خواهند شد. با این حال، سابقه حساسیت، وضعیت سلامت چشم و پلک، کیفیت مواد مصرفی و نحوه نصب و نگهداری اکستنشن می‌توانند بر میزان خطر اثر بگذارند.
افرادی که مرتب اکستنشن انجام می‌دهند، بهتر است در صورت بروز علائم چشمی، ادامه استفاده را تا زمان بررسی تخصصی متوقف کنند. همچنین نباید برای رفع التهاب یا خارش، بدون تشخیص پزشک از قطره‌های دارویی یا مواد ضدعفونی‌کننده در اطراف چشم استفاده کرد.
چگونه خطرات اکستنشن مژه را کاهش دهیم؟
رعایت چند نکته می‌تواند به کاهش احتمال بروز مشکلات کمک کند:
- انتخاب مرکز معتبر: نصب اکستنشن باید در محیطی تمیز و توسط فرد آموزش‌دیده انجام شود.
- توجه به مواد مصرفی: درباره ترکیبات چسب و احتمال حساسیت به آن سؤال کنید.
- رعایت بهداشت پلک: اطراف مژه‌ها را مطابق دستورالعمل ایمن و بدون مالش شدید تمیز نگه دارید.
- پرهیز از کشیدن مژه‌ها: اکستنشن را با دست نکشید و برای برداشتن آن از روش مناسب استفاده کنید.
- توجه به علائم هشدار: قرمزی مداوم، خارش، درد، تورم یا تاری دید را نادیده نگیرید.
اگر پس از نصب اکستنشن واکنش حساسیتی ایجاد شد، برای برداشتن آن از حلال‌های نامطمئن یا روش‌های خانگی استفاده نکنید؛ این کار ممکن است وضعیت چشم را بدتر کند.
نتیجه پژوهش درباره اکستنشن مژه چه می‌گوید؟
مطالعه گزارش‌شده، ارتباط میان استفاده منظم از اکستنشن مژه و برخی مشکلات چشم و پلک را مطرح کرده است؛ اما مشاهده این ارتباط به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که اکستنشن علت مستقیم تمام این مشکلات است. برای نتیجه‌گیری قطعی‌تر، پژوهش‌های بیشتر و بررسی عوامل مؤثر دیگر ضروری است.
در نهایت، زیبایی مژه‌ها نباید به بهای نادیده گرفتن سلامت چشم تمام شود. انتخاب مرکز مناسب، رعایت بهداشت و مراجعه به متخصص در صورت بروز علائم غیرعادی، از مهم‌ترین اقداماتی هستند که استفاده‌کنندگان اکستنشن باید جدی بگیرند.
