متخصصان، درمان شخصی‌سازی‌شده را کلید کاهش عوارض ماندگار سرطان در کودکان می‌دانند

راهبرد درمان سرطان کودکان با کمترین عوارض

بقای کودکان مبتلا به سرطان، دیگر تنها معیار سنجش موفقیت نیست. رویکردی نوین در درمان این بیماران، بازگشت آن‌ها به زندگی عادی با کمترین آسیب‌های جسمی و روانی را به اندازه خود درمان حیاتی می‌داند و مسیر مبارزه با این بیماری را دگرگون می‌کند.

چرا درمان شخصی‌سازی‌شده، درمان یک‌نسخه‌ای سرطان کودکان را کنار می‌زند؟

به گزارش دیجیاتو، دکتر میترا قالیبافیان، متخصص رادیوانکولوژی، با تأکید بر اهمیت کیفیت زندگی پس از شکست سرطان می‌گوید: «موفقیت درمان تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که کودک پس از پایان درمان، با کمترین عوارض ممکن به زندگی عادی بازگردد.» این نگاه، پایه و اساس همان چیزی است که امروزه درمان شخصی‌سازی‌شده نامیده می‌شود. در این رویکرد، به جای تجویز یک نسخه ثابت و سنگین برای همه بیماران، شدت و نوع درمان بر اساس میزان تهاجم و رفتار بیولوژیک تومور هر فرد تعیین می‌شود. این متخصص توضیح می‌دهد که بیماران در گروه پرخطر با احتمال عود بیشتر، به درمان‌های قوی‌تری نیاز دارند و عوارض احتمالی آن، بهایی قابل توجیه برای حفظ جان آن‌هاست. در مقابل، برای بیماری که در گروه کم‌خطر قرار دارد، درمان باید سبک‌تر و با حداقل عوارض باشد تا شانس زندگی باکیفیت در آینده حفظ شود. او این رویکرد را درمان مبتنی بر ریسک می‌نامد که ستون فقرات درمان شخصی‌سازی‌شده سرطان کودکان را تشکیل می‌دهد.

راهبرد درمان سرطان کودکان با کمترین عوارض
راهبرد درمان سرطان کودکان با کمترین عوارض

مدولوبلاستوما؛ آزمون دشوار درمان شخصی‌سازی‌شده در تومورهای مغزی کودکان

دکتر قالیبافیان، مدولوبلاستوما، یکی از شایع‌ترین تومورهای مغزی در کودکان را نمونه‌ای ملموس از ضرورت درمان شخصی‌سازی‌شده سرطان کودکان معرفی می‌کند. درمان این تومور نیازمند مشارکت هم‌زمان جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی است، اما هنر تیم پزشکی در این است که این سه سلاح قدرتمند را نه با یک الگوی ثابت، بلکه بر اساس رفتار خاص تومور هر کودک به کار گیرد. هدف، درمان به‌موقع و مؤثر است، بدون آنکه کودک را با عوارضی ناتوان‌کننده به آغوش جامعه بازگرداند. او با اشاره به آمارهای امیدوارکننده می‌گوید: «در کشورهای پیشرفته، شانس بهبودی این کودکان ۷۰ تا ۸۰ درصد است و اگر ما نیز بخواهیم در چارچوب برنامه جهانی GICC به چنین ارقامی نزدیک شویم، باید از هماکنون درمان را با نگاه شخصی‌سازی‌شده پیش ببریم.»

از بقا تا زندگی؛ هدف‌گذاری ۲۰۳۰ و خیزش خاموش بازماندگان

سازمان بهداشت جهانی در قالب برنامه GICC هدفی بلندپروازانه تعیین کرده است: افزایش نرخ بقای کودکان مبتلا به سرطان در کشورهای کم‌درآمد و متوسط به ۶۰ درصد تا سال ۲۰۳۰. دکتر قالیبافیان با اشاره به اینکه نرخ کنونی بقا در این کشورها بین ۱۰ تا ۳۰ درصد است، هشدار می‌دهد که تحقق این هدف، به معنای ظهور نسلی بزرگ از «بازماندگان سرطان» خواهد بود. این افراد که سرطان را در کودکی شکست داده‌اند، ممکن است سال‌ها بعد با عوارض دیررس و جانبی ناشی از درمان‌های سنگین دست‌وپنجه نرم کنند. به همین دلیل، او معتقد است بذر بحران آینده را باید در درمان امروز جستجو کرد و از همین حالا، درمان شخصی‌سازی‌شده سرطان کودکان را نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای پیشگیری از این سونامی خاموش سلامت دانست.

عبور از چالش‌های زیست‌شناسی مولکولی در مسیر تحقق درمان شخصی‌سازی‌شده

این متخصص رادیوانکولوژی به یک مانع ذهنی مهم نیز اشاره می‌کند: «وقتی صحبت از زیست‌شناسی مولکولی می‌شود، نخستین واکنش کادر درمان این است که امکانات لازم برای این بررسی‌ها در کشور به‌طور کامل فراهم نیست.» با این حال، او این چالش را غیرقابل‌حل نمی‌داند و معتقد است اگر تمامی مراکز درمانی، نه فقط بیمارستان محک، به اهمیت درمان شخصی‌سازی‌شده سرطان کودکان باور داشته باشند و با یک هدف مشترک حرکت کنند، می‌توان برای این مشکلات راه‌حل و مسیر مناسبی پیدا کرد. دکتر قالیبافیان در پایان، فراتر از اعداد و ارقام بقا، تصویری انسانی از این رویکرد ترسیم می‌کند و می‌گوید تلاش برای درمان دقیق و مبتنی بر ریسک، تلاشی است برای اینکه بقا تنها یک عدد در آمار نباشد، بلکه به معنای بازگشت واقعی کودکان به آغوش زندگی و آرزوهایشان باشد.

مجله پزشکی لابراتوار آکام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *