ضعف بدن به عنوان نشانگری خاموش، زوال عقل را سال‌ها قبل از علائم مغزی پیش‌بینی می‌کند

شناسایی ضعف بدن به عنوان نشانگر اولیه زوال عقل

پژوهشی گسترده پرده از ارتباطی حیاتی برداشت که می‌تواند مسیر تشخیص و پیشگیری از زوال عقل را دگرگون کند. دانشمندان دریافتند ضعف بدنی، حتی پیش از آنکه ردپایی از تخریب‌های مغزی در اسکن‌ها دیده شود، زنگ خطر شروع این بیماری را سال‌ها زودتر به صدا درمی‌آورد.

ضعف بدن چگونه مسیر پنهان زوال عقل را فاش می‌کند؟

به گزارش دیجیاتو و به نقل از شینهوا، دکتر دیوید وارد از مؤسسه فریزر دانشگاه کوئینزلند استرالیا و نویسنده ارشد این مطالعه می‌گوید: «یافته‌ها نشان داد ضعف بدن می‌تواند یک نشانگر بالینی مستقل مهم برای کمک به تشخیص و درمان احتمالی زوال عقل باشد.» تیم تحقیقاتی او با تحلیل داده‌های ۲۴ ساله بیش از ۱۶۰۰ شرکت‌کننده در آمریکا، دریافت سالمندانی که دچار ضعف هستند، دو تا سه سال زودتر از همسالان قوی‌تر خود به زوال عقل مبتلا می‌شوند. این شکاف زمانی، دریچه‌ای طلایی برای مداخلات زودهنگام می‌گشاید.

شناسایی ضعف بدن به عنوان نشانگر اولیه زوال عقل
شناسایی ضعف بدن به عنوان نشانگر اولیه زوال عقل

چرا ضعف بدن فراتر از ژنتیک، سرنوشت مغز را رقم می‌زند؟

نکته شگفت‌انگیز این پژوهش آن بود که نشانگرهای ژنتیکی مرتبط با آلزایمر، از جمله ژن پرخطر APOE ε۴، نتوانستند این ارتباط را تضعیف یا مخدوش کنند. گویی ضعف بدن مسیری مستقل و موازی را برای حمله به مغز در پیش می‌گیرد. حتی چشمگیرتر اینکه افرادی که ضعیف ارزیابی می‌شدند اما در اسکن‌های مغزی‌شان هیچ ناهنجاری معمول مرتبط با زوال عقل دیده نمی‌شد، پنج تا شش سال زودتر از دیگران به این بیماری دچار شدند. این یافته ثابت می‌کند ضعف بدن نه یک پیامد، بلکه یک پیش‌آگهی‌دهنده مستقل و خاموش برای زوال عقل است.

آیا می‌توان با تقویت بدن، سدّی در برابر زوال عقل ساخت؟

این مطالعه که دامنه‌ای فراتر از مرزهای آمریکا داشت و با مشارکت محققانی از استرالیا، هلند، فنلاند و کانادا انجام شد، نشان داد ارتباط میان ضعف بدن و تشخیص زودهنگام زوال عقل در همه گروه‌ها ثابت است، هرچند این تأثیر در مردان قوی‌تر به نظر می‌رسد. دکتر وارد با اشاره به روزنه امید این یافته‌ها تصریح می‌کند: «ارزیابی منظم ضعف بدنی می‌تواند در به تأخیر انداختن پیشرفت زوال عقل مؤثر باشد.» مهم‌تر از آن، ضعف بدن اغلب از طریق سه اهرم ساده اما قدرتمند یعنی ورزش، تغذیه خوب و مشارکت اجتماعی، قابل پیشگیری و حتی درمان است. حالا دانش به ما می‌گوید که سرمایه‌گذاری روی قدرت بدنی در سالمندی، تنها برای حفظ استقلال جسمی نیست، بلکه شاید مؤثرترین راه برای حفظ استقلال ذهنی و به تعویق انداختن سایه سنگین زوال عقل باشد.

مجله پزشکی لابراتوار آکام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *